Jaarprogramma 2021 Adelante On Wheels

Het jaarprogramma 2021 van Adelante on Wheels is in grote lijnen bekend. In het overzicht zijn eveneens activiteiten en evenementen opgenomen van Handbike Team Euregio Venlo vanuit de gedachte om meer te gaan samenwerken.

Het bestuur wil de leden erop wijzen dat er nog wijzigingen kunnen plaatsvinden, ook  rondom de maatregelen COVID-19. Gedurende het seizoen zal het bestuur haar leden op de hoogte houden van de ontwikkelingen  en aanpassingen op het jaarprogramma.

Klik hier op het jaarprogramma 2021 van Adelante on Wheels te openen 

Nieuwsbrief April 2021

De nieuwsbrief april 2021. Klik op de button voor de nieuwsbrief  Nieuwsbrief 

Coronavirus update

afscheid multi

Beste leden.

Het Coronavirus probeert nog steeds Nederland in zijn greep te houden.
De maatregelen van het RIVM, die de afgelopen maanden genomen zijn om verdere uitbreiding van het virus in te dammen, beginnen hun werking te tonen.
Op verschillende terreinen zijn de maatregelen nu aangepast.
Zo ook de maatregelen die de KNWU had uitgezet.
We mogen weer, met de nodige maatregelen en vooral ons gezonde verstand, gaan trainen.
De belangrijkste maatregel blijft die 1,5 meter afstand van elkaar.
Gaan wij leden van ‘ Adelante on Wheels’ deze uitdaging aan?
Vanaf maandag 8 juni willen we starten op de Tom Dumoulin baan.
Voorlopig staan hier 3 opeenvolgende maandagen van 17.00 uur tot 20.00 uur gepland. Ze staan inmiddels in de team app . Meld je van tevoren aan, er moet gereserveerd worden om op de baan te rijden.
Eind juni gaan we dan weer de toertochten, net zoals vorig jaar op de kaart zetten.
Vanuit de woonplaats van een van jullie een route van ongeveer 25 km waarin jullie de mooiste plekjes van jullie omgeving met ons delen.

Met vriendelijke groet
Bestuur Adelante on Wheels

2 juni 2020 

 

Trainen bij Adelante

Adelante on wheelsBeste Leden,

Vanaf vandaag bestaat de mogelijkheid dat we op grond van onderstaande regels binnen kunnen gaan trainen. 
Daarom: zorg er voor dat je de regels in acht neemt en, als blijkt dat je gezondheid het niet toelaat, (verkouden, snotteren, etc.) je verstandig bent door thuis te blijven.

Onze vereniging doet er alles aan om deze mogelijkheid in stand te houden en dat kan alleen maar als eenieder van ons zich houdt aan de regels.
In ieder geval kunnen we starten en voor diegenen, die tot voor kort hebben buitengetraind, sluit dit naadloos aan.
Succes en train met in het achterhoofd voortdurend de regels

Namens het bestuur van Adelante on Wheels

Jeroen van der Eerden
voorzitter

De sporthallen en oefenruimten van Adelante

Voor alle doelgroepen die gebruik maken van onze sportaccommodatie geldt
conform (eerder) vastgesteld beleid dat:

  1. maximaal aantal personen per ruimte 30 personen (excl. behandelaren) is. In verschillende ruimte
    is op basis van de 1,5 meter afstand het aantal personen teruggebracht.
  2. De 1,5 meter afstandsregel van toepassing is. Hierdoor zijn sporten waar dit niet gewaarborgd kan zijn expliciet NIET toegelaten zijn:

    - Geen teamsporten
    - Geen contactsporten
    - Geen dubbelspel tennis en badminton
  1. Douches niet gebruikt mogen worden
  2. Kleedkamers niet gebruikt mogen worden
  3. De lockers niet gebruikt mogen worden

Conform algemeen Adelante beleid geldt voor alle doelgroepen dat:

  1. een gezondheidscheck bij binnenkomst plaatsvindt
  2. een strikte mondkapjesplicht geldt in de publieke ruimten
  3. de aanwijzingen van de toezichthouders en medewerkers strikt opgevolgd dienen te worden

 

Roermond 24-10-2020

Jeroen van der Eerden,
voorzitter Adelante on Wheels

De Prins, de Droom en de Prothese

prins roy 2Het leven lachte de onbezorgde ‘koning van de weg’ toe en in 2018 kwam ook nog eens een droom uit voor Roy Swillens: de jongen van het dorp werd Prins Roy l van de Graasbörgers in Susteren. Een jaar later verloor Roy Swillens beide benen bij een ongeluk met zijn truck. Nu zoekt de oud-prins-met protheses naar een nieuwe zingeving in zijn leven.

Roy Swillens is 20 maart 2019 al vroeg op pad voor zijn werkgever. Op de Duitse snelweg A42 rijdt hij met zijn vrachtwagen richting Dortmund, de laadbak gevuld met materiaal bestemd voor een afvalverwerker. Het carnaval van dat jaar ligt nog vers in het geheugen bij de levensgenieter en oud-prins. Een jaar eerder zag hij met vastelaovend zijn droom uitkomen: de jongen van het dorp werd prins Roy l. Een geweldige tijd, maar nu werkt hij in de vrachtwagencabine, op het asfalt, aan die andere droom: koning van de weg worden, met over niet al te lange tijd hopelijk een eigen transportonderneming. Het ligt allemaal binnen handbereik.

Dan, uit het niets, rode remlichten. Samen met een verblindende, laagstaande voorjaarszon, een levensgevaarlijke combinatie. Ter hoogte van Kamp Lintfort knalt Roy in volle vaart op de vrachtwagen die voor hem rijdt. De cabine komt los van het chassis, dat onder de voorganger schiet. Roy heeft de klap nooit zien aankomen, weet er ook niks meer van. Hij komt klem te zitten in de samengedrukte cabine. Reddingswerkers hebben grote moeite om hem uit de benarde positie te bevrijden. Door de helse pijn raakt Roy in shock. In de twee weken die volgen, wordt hij kunstmatig in coma gehouden. Door diverse hersenbloedingen leven zijn familie en vriendin in die periode tussen hoop en vrees.

Pincode

Als Roy uit de coma ontwaakt, blijkt hij verrassend helder van geest. De behandelend arts vraagt wie er in de kamer aanwezig zijn “Ja, daar is pa. En daar is mam. Waarom moet die vent dat weten? Ik wist ook mijn telefoonnummer nog. Alle belangrijke zaken. Later vroeg ik mijn vader naar mijn pinpas. Gaat nergens over, maar ik dacht dat ik die wel nodig zou hebben. Begon mijn vader te lachen, ‘Jij weet je pincode toch niet meer’, zei hij. Toen ik die zo kon opnoemen, wisten ze dat het in mijn hoofd wel goed zou komen.’
Roy’s onderbenen zijn dan al geamputeerd. Dat is hem door de artsen medegedeeld, maar die boodschap daalt in eerste instantie niet helemaal in. Als hij op een nacht wakker wordt en naar de wc moet volgt de ontnuchtering. “Ik had natuurlijk een katheder, kon alles gewoon laten lopen. Toen ik uit bed wilde stappen, vloog alle apparatuur waar ik aan vastzat over me heen. Ik heb op de stompen gestaan en viel toen voorover. Toen pas kwam het besef dat ik mijn beide benen kwijt was.”

Revalidatierevalidatie Roy Swillens 1

Drieënhalve maand ligt Roy in Duitsland in het ziekenhuis, vervolgens in Zuyderland in Sittard en nog eens vijf weken verblijft hij intern bij revalidatiecentrum Adelante in Hoensbroek. Als hij na een half jaar weer thuiskomt, volgt een nieuwe klap. “Het is niet meer effe naar de kast lopen en chips pakken. Je moet ineens overal om vragen. Alles duurt veel langer. Ik moet zeker een uur eerder opstaan als ik ergens naar toe moet: wassen, protheses omdoen, dat soort dingen. Ik heb er nog steeds moeite mee om dat te accepteren. Je zult er na verloop van tijd handiger in worden. Dat hoop ik tenminste.”
De afgelopen maanden waren zwaar voor Roy, zowel lichamelijk als ook geestelijk. “Ik heb lang met mezelf liggen struggelen. Dat ging zover dat ik op het punt stond zelfmoord te plegen. Vrij snel al heb ik in Duitsland bovenaan de trap gestaan om me met apparatuur en al naar beneden te laten vallen. Thuis in bed heb ik er ook vaak aan gedacht. Dat was echt een duistere periode.
Vervolgens ging mijn relatie uit. Een beslissing die ik heb genomen en waar mijn ex het ook mee eens was. Heel moeilijk was het, juist omdat ze alles voor me heeft gedaan. Geen kwaad woord over haar. Maar ik wilde niet dat zij haär leven voor mij zou omgooien.
Toen het uit was, heb ik bij Adelante een ander meisje leren kennen. Een vrouw van mijn leeftijd die al sinds haar geboorte beide onderbenen mist. Aan haar heb ik veel steun gehad, zij beurde me echt op , vertelde me wat er mogelijk is als je beide benen moet missen. Dat heeft een tijdje geduurd, maar het was een kortstondige relatie. Inmiddels heb ik weer contact met mijn ex. Achteraf gezien heb ik de dingen niet goed aangepakt met haar. Daar heb ik spijt van. We zien wel hoe het verder gaat.”

Handbiken

Zijn weekschema bij Adelante is min of meer topsport. “Het leven met zo’n prothese is keihard werken. De hele dag ben je bezig om al je spieren te gebruiken. Al is het maar om recht te blijven staan. Sporten geeft me daarbij de ontspanning.
Ik doe ook mee met het handbiketeam van Adelante dat over een paar maanden een Oostenrijkse berg gaat beklimmen. Dat is een concreet doel en zo heb ik er nog wel meer. Zoals in de carnavalstijd even de kroeg in. Doen wat ik altijd al deed, biertje met vrienden. En dan maar hopen dat het allemaal weer zoveel mogelijk mag worden als voor het ongeluk.
(Auteur Rob Stikkelbroeck)
Roy Swillens 3

Overdracht Stokje Battleteam 2020

Team Captain 2020 Paul


Op woensdag 22 januari werd het stokje overgedragen aan het nieuwe team.
Na de training kwamen we met zijn allen bij elkaar in de tuinkamer van Adelante.
De presentatie werd gegeven door Paul Dobbelsteijn., daarna nam Paul Rademakers het woord over.
Paul Dobbelsteijn zorgde voor de mooie foto’s op de beamer van de afgelopen Battle.
Paul Rademakers heeft het gehad over de week in Oostenrijk en de weg er naartoe.
Over hoe bijzonder deze week is, dat het een ervaring is die je nooit zult vergeten en dat de meeste mensen die daar naar boven fietsen een moeilijke periode van hun leven proberen achter zich te laten.

Voor velen blijkt het later de start te zijn van hun ”nieuwe” leven als ze over de finishlijn zijn gegaan.



Teamcaptain 2020 Paul

Allereerst kwam het oude team naar voren, ze vertelden over hun mooiste ervaringen in Oostenrijk en
tijdens de trainingen. Ook hebben ze wat tips gekregen zoals: goed insmeren, genieten van het uitzicht om je heen en van de sfeer!
Daarna werd ook aan de individuele deelnemers gevraagd of ze nog tips hadden, zij vertelden dat je vooral moet genieten en moet letten op de veiligheid. Kijk op moeilijke momenten ook eens achterom en zie wat je al achter je hebt gelaten en hoeveel je al omhoog bent geklommen.

Battleteam 2019 Battleteam 2020                          
                     Team 2019                                                                                                    Team 2020

Alex draagt het stokje over aan RoyToen werd het nieuwe team gepresenteerd.                                                                  

Allemaal nieuwe gezichten die nog niet weten wat ze te wachten staat.
want je hoort wel verhalen over die week maar je moet er een keer bij zijn geweest om die sfeer echt te voelen.
Elk teamlid vertelde een voor een waarom ze mee willen doen met de Battle, ieder had zo zijn eigen indrukwekkende verhaal.
En uiteindelijk is het stokje overgedragen door Alex van het oude team aan Roy van het nieuwe team. 
Na afloop is iedereen nog even blijven hangen en heeft iedereen nog een beetje bij kunnen kletsen.7

 

  Andrea Breuer heeft het verslag van deze avond geschreven.

Albrecht Ribbers op weg naar het Kaunertal

Albrecht Ribbers Adelante

 

HandbikeBattle, een stevige klim.


De HandbikeBattle is een handbikewedstrijd voor mensen met een beperking.
Je kunt meedoen als deelnemer van een team van een Nederlandse revalidatiecentrum
of als individuele deelnemer. Ook Adelante uit Hoensbroek doet dit jaar weer mee onder
de naam Adelante on Wheels, waar Appie Ribbers onderdeel van uitmaakt.
Het strijdtoneel is de klim naar de Kaunertaler gletscher in Tirol in Oostenrijk.
De deelnemers gaan op armkracht naar boven, over een parcours
van 20 kilometer met 867 meter hoogteverschil en stijgingspercentages tot 14 procent.
Een passage langs een stuwmeer halverwege zorgt voor 5 vlakke kilometers.
Het evenement staat gepland op donderdag 18 juni. Woensdag 17 juni is de uitwijkdatum bij
slecht weer. Maandag 15 juni wordt definitief besloten welke dag de
wedstrijd plaatsvindt.

 


Vooruitblik
2020
Appie, een leven zonder pijnverslaving

Appie Ribbers (56) uit Sittard gaat in 2020 op zoek naar grenzen.
Zijn jarenlange zucht naar pijn wil hij definitief beëindigen met de HandbikeBattle in Oostenrijk.
„Als ik hiermee bezig ben, verdwijnt de constante pijn naar de achtergrond.”
Er is geen seconde dat Appie Ribbers uit Sittard Geen pijn heeft. Constant voelt hij pijnprikkels, zelfs met zijn dagelijkse  dosis morfine.
Toch is hij gelukkiger dan pakweg twee jaar geleden.Dit jaar gaat hij een streep zetten onder zijn revalidatie bij Adelante. Hij is vastberaden.
Die streep komt er in juni van dit jaar in de vorm van een handbikewedstrijd in Oostenrijk, over een parcours van 20 km met 867
Hij heeft alleen nog geen geschikte handbike. De basis voor zijn chronische pijn werd zo’n veertig jaar geleden gelegd. Hij wenst niet uit te weiden over de zeer traumatische gebeurtenissen tijdens zijn jeugd, maar Appie geeft aan dat hij daarna het gevoel had dat hij pijn moest lijden om liefde te ontvangen. Ik heb veertig jaar lang altijd het gevoel gehad dat ik faalde. Pijn was voor mij het bewijs dat ik mocht bestaan.” Hij pleegde roofbouw op zijn lichaam. Hij deed overdreven zwaar lichamelijk werk in bouw en sportte zeer intensief. „Tijdens werk en sport ging ik bewust over grenzen heen. Het was een vorm van automutilatie, dat is pas recent vastgesteld.”

Albrecht rolstoel

Rolstoel

De jarenlange zucht naar pijn leidde tot onherstelbare schade aan de wervelkolom van zijn onderrug tot aan de schouderbladen en omliggende spieren, zenuwen en pezen. Lopen gaat amper meer, hij heeft hulp nodig van zijn vrouw Nicole.

„Afgelopen twee jaar voelde ik mij nutteloos totdat ik in een rolstoel terechtkwam. Toen kreeg ik mijn onafhankelijkheid terug.”
In de afgelopen maanden is hij opgebloeid. Met volle steun van zijn vrouw én met behulp van een nieuwe liefde: handbiken.  Tijdens zijn revalidatie bij Adelante probeerde hij ook rolstoelrugby uit.
Echt iets voor hem. „Maar daar was hij een gevaar voor anderen én zichzelf”, zegt zijn Nicole. „
Te fanatiek.” Toen het handbiketeam van Adelante hem vervolgens kennis liet maken met handbiken, was hij direct verkocht.
„Dit is het”, wist hij meteen. „Dit geeft mij zo’n ongelooflijke boost. Vroeger reed ik mountainbike, BMX en op de racefiets. De handbike past daar precies in.
Als ik hiermee bezig ben, verdwijnt mijn constante pijn een beetje naar de achtergrond. En het geeft mij het gevoel dat ik nog iets kan.” Maar daarmee is Appie er nog niet. „Ik heb nog steeds moeite om mijn eigen grenzen aan te geven”, biecht hij op. „Ik ga maar door. Nu kan ik nog niet helemaal zelfstandig sporten, omdat het dan weer mis gaat en ik veel te veel van mijzelf vraag. Hier bij Adelante leren ze me om grenzen te bewaken. En het gaat steeds beter. Daarom ben ik ook gelukkiger dan vroeger.”

De handbikewedstrijd is in juni. Voor die tijd moet Appie nog vol aan de bak om ervoor te zorgen dat hij een geschikte wedstrijdhandbike heeft. „Alleen een lichte handbike is geschikt voor mij. Maar die dingen zijn duur, pakweg 11.000 euro. Van de gemeente Sittard-Geleen heb ik al 3500 euro ontvangen als sportvoorziening. De rest van het geld? Ik hoop dat mensen mij kunnen sponsoren.” Hij is een doneeractie op geef.nl gestart. „Zelf kunnen we dat bedrag niet ophoesten.”

Albrecht handbike

Afscheid

De HandbikeBattle doet hij niet alleen voor zichzelf. „Ik wil anderen laten zien dat je ook kan sporten met chronische pijn. Dat sport zoveel goed kan doen.” Zijn belangrijkste doel is echter om de race te rijden en tegelijk grenzen te stellen. „Ik hoef niet meer als eerste boven te komen.
Tweede mag ook, derde? Prima. Als ik maar weet wanneer het genoeg is geweest. Daar gaat het mij om. Dan win ik en neem ik definitief afscheid van mijn oude leven.” Na de wedstrijd zal de handbike recreatief een belangrijke rol spelen blijven in zijn leven.

De handbike is een nieuwe start en draagt bij aan de verdere  ontwikkeling naar zelfstandigheid en vrijheid.

Op bezoek bij Patrick in Herentals

             Statafel    versus    Exoskelet

 Statafel3     Exoskelet

Weten jullie wat het verschil is?

Beide middelen worden ingezet als therapiemiddel voor mensen met een dwarslaesie.
Beide hebben tot doel om de mens rechtop te laten staan.

De statafel behoefd geen uitleg.

Maar wat is een Exoskelet?

Een Exoskelet is een uitwendig skelet, waarmee iemand met een dwarslaesie weer rechtop kan staan en lopen. Wil men van zitten naar rechtop staan dan helpt het Exoskelet door middel van elektromotoren de persoon rechtop. Het frame van het Exoskelet zorgt ervoor dat de benen in de juiste positie worden gedrukt. Daarom is het erg belangrijk dat het Exoskelet op maat van de gebruiker gemaakt wordt.

Het Exoskelet bestaat uit ‘robot benen’, 4 motoren, 2 accu’s en de computer, die in dit geval wordt aangestuurd door de therapeut. Deze stelt het systeem in met opdrachten.
Zo, worden de benen in werking gezet. Het lijkt ingewikkeld maar oefening baart kunst en men kan het snel leren.
Dit is één versie van het lopen met robotbenen.

Vandaag waren we op bezoek in het Academisch Ziekenhuis Sint Elisabeth in Herentals en wel op de revalidatieafdeling.

Patrick Vanlaar is hier al enige tijd aan het trainen met het Exoskelet. Iedere dinsdag van 11.00 uur tot 12.00 uur oefent hij samen met zijn therapeut een uur lang met het zetten van stappen.

Het begint met het Exoskelet, wat klaar zit op een stoel.

Het wachtende Exoskelet     IMG 20191112 105907 2    2019 Patrick en therapeut oefenen

Patrick schuift met zijn rolstoel naast de stoel met het Exoskelet en maakt de transfer.
De therapeut gespt benen, buik met klittenband dicht en schuift de hengsels van de robot met de accu’s om zijn schouders.
Als alles op zijn plek zit stelt de therapeut de computer in en op commando wordt Patrick omhoog geduwd en staat hij. Met het bewegen van zijn eigen heupen zet het systeem zich in werking.

2019 Het Exoscelet 2
                
                                                                                                                                                                                    
 

 

   Het is voor zowel de revalidant als de therapeut hard werken. In eerste instantie, vertelt Patrick, was ik niet in staat
  om zelf de benen in beweging te zetten. Inmiddels ben ik door krachttraining, sterk genoeg geworden om in de 
  robotbenen gehesen te worden en met mijn eigen heupen het systeem in werking te zetten.

  Het opbouwen naar steeds meer stappen zetten heb ik nu aardig kunnen opvoeren.
  Inmiddels kan ik in één uur 2320 stappen zetten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 2019 Gelopen tijd1Wat is volgens Patrick het voordeel:
 Dat ene uur trainen in de week, zorgt voor een betere doorbloeding, een betere werking van 
 de darmen en blaas, maar vooral ook ga ik me mentaal sterker voelen.
 De uitputting na ene uur trainen is er zeker, maar ik herstel nu sneller en kan zo steeds meer
 stappen zetten.                      


  Wat verwacht je van verder trainen met het Exoskelet?
  Nog meer “kracht” in mijn lichaam en uiteindelijk niet meer met een rollator, maar met
  elleboogkrukken te kunnen rondstappen. 
  Ik hoop voor de toekomst dat het zo ver gaat komen dat het Exoskelet, letterlijk de benen gaat
  vervangen en je de hele dag met dit systeem gaat functioneren.
  Dat de rolstoel nog maar beperkt gebruikt hoeft te worden.
  Maar dat is toekomst….!

Adelante on Wheels stelt voor: Dolf van der Veen

  

   Dolf van der Veen is in de najaars- ledenvergadering 2018 toegetreden tot het bestuur van Adelante on Wheels.
   Dolf is van begin af aan betrokken geweest bij de oprichting van onze vereniging. Daarnaast heeft Dolf net als
   velen van ons deelgenomen aan de Handbikbattle in Oostenrijk. Zowel in het team van Adelante en individueel.

   Wie is Dolf?

   Ik ben Dolf van der Veen, 57 jaar en zit vanwege een dwarslaesie Th7 in een rolstoel sinds 2010. Ik ben partner van
   Eugénie en vader van drie kinderen die alle drie het huis uit zijn. Ik ben iemand die erg graag buiten is en altijd
   aan buitensporten gedaan heeft. Als de temperatuur dat tenminste toelaat breng ik mijn vakanties bij voorkeur kamperend door.

Voordat ik in de rolstoel kwam was ik bij verschillende bedrijven van Rockwool verantwoordelijk voor onderzoek en ontwikkeling. Hoewel die rol wel wat is veranderd heb ik dat gelukkig in een parttime functie door kunnen zetten.

Wat is je levensmotto?

Na enig nadenken......: ik denk dat het motto ‘willen is kunnen’ in het algemeen wel bij mij past.

Op welke manier ben jij sportief actief?

Handbiken doe ik het meest. Niet alleen op de weg maar, in navolging van mijn mountainbike verleden, ook off-road. Ik heb hiervoor een weg-handbike omgebouwd tot een electrisch aangedreven en wendbare off-road handbike met, vanzelfsprekend, banden met een stevig profiel. Hiermee zwerf ik door het bos en over de mountainbike routes bij ons in de buurt. Zo nu en dan kom ik vast te staan en moet ik wachten op wandelaars of een rondje bellen in de hoop dat iemand me los wil komen trekken.

Naast het handbiken zeil ik met vrienden een keer in de week met mijn boot in Roermond. In de toekomst zou ik graag weer willen gaan wintersporten met mijn gezin.

Wat betekent Adelante on Wheels voor jou?

AoW betekent voor mij samen sporten, samen in de natuur zijn, informatie-uitwisseling over van alles en nog wat, lotgenoten contact, inspirerende mensen ontmoeten en een bijdrage aan mijn gezondheid en fitheid. Daar bovenop komt natuurlijk de gezelligheid.
Ik ga altijd met veel plezier naar de trainingen.

De uitdaging voor mij in mijn rol in het bestuur zit hem met name in in het verder ontwikkelen van de vereniging, contacten leggen met andere verenigingen en groepen die voor ons belangrijk zouden kunnen zijn en het vinden van extra leden.

Adelante ZorggroepMasita SportswearSunrise MedicalTaxi van Loo GulpenWellspect, a real differenceStichting Wigwam

© Adelante on Wheels | Zandbergsweg 111 | 6432 CC Hoensbroek NL | Tel. 045-5282522 | info@adelanteonwheels.eu | design Jac Kuijpers