De Prins, de Droom en de Prothese

prins roy 2Het leven lachte de onbezorgde ‘koning van de weg’ toe en in 2018 kwam ook nog eens een droom uit voor Roy Swillens: de jongen van het dorp werd Prins Roy l van de Graasbörgers in Susteren. Een jaar later verloor Roy Swillens beide benen bij een ongeluk met zijn truck. Nu zoekt de oud-prins-met protheses naar een nieuwe zingeving in zijn leven.

Roy Swillens is 20 maart 2019 al vroeg op pad voor zijn werkgever. Op de Duitse snelweg A42 rijdt hij met zijn vrachtwagen richting Dortmund, de laadbak gevuld met materiaal bestemd voor een afvalverwerker. Het carnaval van dat jaar ligt nog vers in het geheugen bij de levensgenieter en oud-prins. Een jaar eerder zag hij met vastelaovend zijn droom uitkomen: de jongen van het dorp werd prins Roy l. Een geweldige tijd, maar nu werkt hij in de vrachtwagencabine, op het asfalt, aan die andere droom: koning van de weg worden, met over niet al te lange tijd hopelijk een eigen transportonderneming. Het ligt allemaal binnen handbereik.

Dan, uit het niets, rode remlichten. Samen met een verblindende, laagstaande voorjaarszon, een levensgevaarlijke combinatie. Ter hoogte van Kamp Lintfort knalt Roy in volle vaart op de vrachtwagen die voor hem rijdt. De cabine komt los van het chassis, dat onder de voorganger schiet. Roy heeft de klap nooit zien aankomen, weet er ook niks meer van. Hij komt klem te zitten in de samengedrukte cabine. Reddingswerkers hebben grote moeite om hem uit de benarde positie te bevrijden. Door de helse pijn raakt Roy in shock. In de twee weken die volgen, wordt hij kunstmatig in coma gehouden. Door diverse hersenbloedingen leven zijn familie en vriendin in die periode tussen hoop en vrees.

Pincode

Als Roy uit de coma ontwaakt, blijkt hij verrassend helder van geest. De behandelend arts vraagt wie er in de kamer aanwezig zijn “Ja, daar is pa. En daar is mam. Waarom moet die vent dat weten? Ik wist ook mijn telefoonnummer nog. Alle belangrijke zaken. Later vroeg ik mijn vader naar mijn pinpas. Gaat nergens over, maar ik dacht dat ik die wel nodig zou hebben. Begon mijn vader te lachen, ‘Jij weet je pincode toch niet meer’, zei hij. Toen ik die zo kon opnoemen, wisten ze dat het in mijn hoofd wel goed zou komen.’
Roy’s onderbenen zijn dan al geamputeerd. Dat is hem door de artsen medegedeeld, maar die boodschap daalt in eerste instantie niet helemaal in. Als hij op een nacht wakker wordt en naar de wc moet volgt de ontnuchtering. “Ik had natuurlijk een katheder, kon alles gewoon laten lopen. Toen ik uit bed wilde stappen, vloog alle apparatuur waar ik aan vastzat over me heen. Ik heb op de stompen gestaan en viel toen voorover. Toen pas kwam het besef dat ik mijn beide benen kwijt was.”

Revalidatierevalidatie Roy Swillens 1

Drieënhalve maand ligt Roy in Duitsland in het ziekenhuis, vervolgens in Zuyderland in Sittard en nog eens vijf weken verblijft hij intern bij revalidatiecentrum Adelante in Hoensbroek. Als hij na een half jaar weer thuiskomt, volgt een nieuwe klap. “Het is niet meer effe naar de kast lopen en chips pakken. Je moet ineens overal om vragen. Alles duurt veel langer. Ik moet zeker een uur eerder opstaan als ik ergens naar toe moet: wassen, protheses omdoen, dat soort dingen. Ik heb er nog steeds moeite mee om dat te accepteren. Je zult er na verloop van tijd handiger in worden. Dat hoop ik tenminste.”
De afgelopen maanden waren zwaar voor Roy, zowel lichamelijk als ook geestelijk. “Ik heb lang met mezelf liggen struggelen. Dat ging zover dat ik op het punt stond zelfmoord te plegen. Vrij snel al heb ik in Duitsland bovenaan de trap gestaan om me met apparatuur en al naar beneden te laten vallen. Thuis in bed heb ik er ook vaak aan gedacht. Dat was echt een duistere periode.
Vervolgens ging mijn relatie uit. Een beslissing die ik heb genomen en waar mijn ex het ook mee eens was. Heel moeilijk was het, juist omdat ze alles voor me heeft gedaan. Geen kwaad woord over haar. Maar ik wilde niet dat zij haär leven voor mij zou omgooien.
Toen het uit was, heb ik bij Adelante een ander meisje leren kennen. Een vrouw van mijn leeftijd die al sinds haar geboorte beide onderbenen mist. Aan haar heb ik veel steun gehad, zij beurde me echt op , vertelde me wat er mogelijk is als je beide benen moet missen. Dat heeft een tijdje geduurd, maar het was een kortstondige relatie. Inmiddels heb ik weer contact met mijn ex. Achteraf gezien heb ik de dingen niet goed aangepakt met haar. Daar heb ik spijt van. We zien wel hoe het verder gaat.”

Handbiken

Zijn weekschema bij Adelante is min of meer topsport. “Het leven met zo’n prothese is keihard werken. De hele dag ben je bezig om al je spieren te gebruiken. Al is het maar om recht te blijven staan. Sporten geeft me daarbij de ontspanning.
Ik doe ook mee met het handbiketeam van Adelante dat over een paar maanden een Oostenrijkse berg gaat beklimmen. Dat is een concreet doel en zo heb ik er nog wel meer. Zoals in de carnavalstijd even de kroeg in. Doen wat ik altijd al deed, biertje met vrienden. En dan maar hopen dat het allemaal weer zoveel mogelijk mag worden als voor het ongeluk.
(Auteur Rob Stikkelbroeck)
Roy Swillens 3

Adelante ZorggroepMasita SportswearSunrise MedicalTaxi van Loo GulpenWellspect, a real differenceStichting Wigwam

© Adelante on Wheels | Zandbergsweg 111 | 6432 CC Hoensbroek NL | Tel. 045-5282522 | info@adelanteonwheels.eu | design Jac Kuijpers