Uitreiking certificaat 'Iedereen Kan Sporten' Parkstad

Op woensdag 13 november vond er op Adelante de uitreiking van het certificaat 'Iedereen Kan Sporten' Parkstad plaats. Na een toespraak door de wethouders van Heerlen, Landgraaf, Brussum en Kerkrade werd het certificaat aan het oudste lid van Adelante on Wheels, Jos Keersemaekers uitgereikt. Het certificaat is een erkenning voor de inzet van Adelante on Wheels om sporten voor mensen met een beperking mogelijk te maken. Daarnaast benoemde de wethouder van Heerlen de samenwerking met Raboronde Heerlen. In deze wielerwedstrijd krijgen zowel de reguliere wielersport als het paracyclen een podium. Adelante on Wheels ondersteunt in deze wedstrijd de organisatie van het paracyclen in de Raboronde Heerlen.  "Wij zijn trots op deze prijs!", aldus de voorzitter van de vereniging, "Daarnaast draagt het bij aan de naamsbekendheid van onze vereniging.".

Na de uitreiking werd het officiële gedeelte afgesloten met een presentatie van Sportloket Adelante en workshops waar leden van de aanwezige verenigingen konden deelnemen. Leden van Adelante on Wheels maakten zich op voor een binnentraining in de sportzaal van Adelante, waar gedurende de winterperiode de leden van de vereniging terecht kunnen voor de trainingen.

  Jos Keersemaekers met het certificaat 'Iedereen Kan Sporten'  ontvangen van de wethouders Parkstad.

Guten Morgen Berlin.


rox 7De wekker gaat en ik spring uit bed. Vandaag is het zo ver! Het aftellen is begonnen van de laatste uurtjes tot aan de marathon van Berlijn.
Mijn kleren, mijn sportdrank, mijn startnummer, alles ligt klaar.
Zonder stress maar met een gezonde portie zenuwen eet ik mijn laatste koolhydraten bij het ontbijt.
De handbike ligt braaf op mij te wachten in de auto, en door een lege stad die nog half slaapt rijden we naar het start gebied.
Daar slaapt niemand meer: de professionele handbikers rijden zich al warm.
Sommigen door op een straat op en neer te rijden, anderen op de tacx.
Na het bevestigen van mijn startnummer en naam op mijn fiets doe ik nog 2 rondjes op straat en dan hou ik het niet meer: ik wil naar de start!
Daar staan de andere amateur handbikers ook al klaar, te genieten van het bleke zonnetje
Iedereen weet dat die namelijk van korte duur gaat zijn.
De profs gaan vooraan staan, de muziek staat hard en het eerste startschot klinkt.
Ik voel de beat in mijn hart en een brede lach verschijnt op mijn gezicht die de komende 42.195 m niet meer verdwijnen zal.

Joah noe, noe geit t gebäöre!

Mijn startschot klinkt en ook ik ga er met een vaart vandoor.
De Siegesäule glanst ons tegenmoet terwijl we er met een rotvaart omheen rijden.
De eerste 5 kilometer vliegen voorbij, met 22 km per uur rij ik langs de mensen.
Na enkele kilometers waren de straten al voor mij alleen.
Een handbiker komt nog naar me toe en roept dat ik moet aanhaken, maar weet die vent wel hoe langzaam ik normaal ben?                                   
Ik maak een grapje over dat hij zo al snel genoeg is, en spontaan demonstreert hij zijn snelheid door snel weg te fietsen.
Ik denk aan dokter Paul en de statistieken die hij me heeft laten zien over energie sparen door samen te werken. 
Maar als ik eenmaal echt alleen over de straten fiets realiseer ik me dat dit moment die extra energie die het me zal kosten waard is.
Een aantal handbikers en rolstoelers heb ik ver achter mij gelaten, en anderen rijden ver voor mij. Ik ben alleen.

De straten staan vol met publiek: sportieve mensen die het liefst mee zouden rennen, ouderen, kinderen,
schoolklassen met vlaggetjes, jongeren met hun gsm en volwassenen met ratelaars en toeters en bellen.
Vlaggen wapperen uit diverse landen, en in meerdere talen krijg je aanmoediging. “Bravo!” hoor ik in diverse accenten.
Iedere zoveel kilometer of soms zelfs meters staan er bands of wordt er muziek geproduceerd.
Van samba bands, tot Alpenhoorn, tot grotemuziekboxen op balkons.

Onderweg haal ik nog 2 professionele rolstoelers in.
Een staat bij een ambulance en heeft de deken om zich heen. Hij draagt een blik die 1000 woorden spreekt.
Aan de andere rox 5kant van de weg ligt een dakloze te slapen in het bushuisje.
Aan weerszijden van de straat staat publiek te juichen.
“Ja, ook dit is Berlijn” denk ik bij mezelf, en ik geef extra gas om dit moment achter me te kunnen laten.
Op kilometer 12, net na de Alexanderplatz, moet ik de straten dan eindelijk gaan delen met de renners.
Vrijwilligers op de fiets bonjouren me naar de zijkant en de allersnelste renners halen me in.
Vanaf dat moment wordt het steeds drukker.
Ik verlies snelheid en ik snap maar niet waarom.
Renners halen me links en rechts in. Is dit de man met de hamer?
Al op kilometer 19? Dat is toch veel te vroeg!
Pas na een paar kilometer realiseer ik me dat dit het valse plat is waar Hennie me voor gewaarschuwd had.

Op dit soort momenten mis ik mijn buddy Barbara, die me in Oostenrijk maar ook bij de trainingen precies kon zeggen
hoe stijl het was en welke bochten er aan kwamen.

Door al die billen zie ik niets meer en ik heb moeite mijn plek te vinden en te verdedigen. 
Zodra het valse plat voorbij is, kom ik niet meer op snelheid
Renners zijn namelijk stiekem best wel lui, ze snijden iedere bocht af die ze tegen komen waardoor ik bijna de stoep op wordt geduwd.
En als dan het miezeren verandert in echte regen rond kilometer 21, wordt remmen voor de renners ook nog steeds moeilijker.

Desondanks geniet ik van ieder moment.

Als we het punt passeren dat aangeeft dat je de helft van de marathon er op hebt zitten, zegt een vrijwilliger tegen me:
”Jungedame, wenn sie jetzt noch so grinsen können, können sie auch schneller fahren!”
Ik kijk om me heen en snap zijn punt.
Ondertussen zijn het de gewone mensen die om mij heen rennen. Doorweekt, moe, dorst/honger…. Niemand lacht.
Dan begint het ook gevaarlijker te worden. Renners houden van vermoeidheid spontaan op met rennen terwijl ik achter ze rij.
Een enkeling is te vermijden maar helaas vindt er toch een aanrijding plaats.
Een van de renners besluit me te helpen,
vanaf kilometer 32 loopt hij voor mij en wijst renners er op dat ik achter ze rij of dat ik ze wil inhalen.
Langs de Kurfürstendamm, de Gedächniskirche en het Kaufhaus Des Westens(KaDeWe) helpt deze rennende engel
me om tussen de billenmassa door een weg te zien.
Maar helaas bij een vals plat raak ik hem kwijt.
 
Op kilometer 38 bij de Potsdamer Brücke is het tijd voor een laatste sanitaire stop.
De regen boven me, de Spree onder me, en een blaas die vol is.
Ik kan geen druppel sportdrank meer zien.
Gelukkig zijn er vrijwilligers die me naar het toilet helpen, terwijl mensen uit het publiek op wacht gaan staan bij mijn fiets.
En dan begin ik aan het laatste stuk met een mooie vals plat afdaling richting de Potsdamer Platz.                                         Roxannne 1
Het publiek heeft zich niet weg laten jagen door de regen, het zijn er zelfs meer geworden!
Via de Gendarmenmarkt is het dan eindelijk zo ver: ik rij op de Unter Den Linden het Brandenburger Tor tegenmoet.
De kinderkopjes op de Pariser Platz halen mijn snelheid onderuit en ik voel mijn banden slippen.
Heel even verdwijnt die lach om te vloeken.
Maar dan hoor ik renners achter mij mijn naam noemen en me aanmoedigen.
“Komm Roxanne, komm! Du schaffst das, wir sind fast da!

“De kinderkopjes maken plaats voor een ruwe ondergrond en ik heb weer grip.
Eindelijk rij ik onder het Brandenburger Tor door, en de glimlach komt weer terug.
De finish is een paar honderd meter verderop, en daar wacht dan ook die felbegeerde medaille.

Roxanne 2Een medaille rijker, met pijn in mijn rechter arm en doorweekt       
tot op het bot, rol ik rustig richting de auto.
Wat een avontuur. Wat een fantastische ervaring.                    
     
Tot volgend jaar, Berlijn.

Amstel Gold Handbike Xperience 2019

           

Het is zondagmorgen en het zonnetje schijnt, als ik met twee handbikemaatjes van het Handbiketeam Euregio richting Valkenburg rijd. Aangekomen bij het Amstel Gold Xperiencentrum heerst er al een gezellige drukte. Mischa Hielkema staat buiten om alle handbikers te begroeten.Er doen zo'n veertigtal handbikers mee uit het hele land en al snel zien we nog meer bekenden: leden van Adelante on Wheels maar ook teamleden van de MaartenMasters. Na inschrijving, koffie met vlaai en uitleg, maken we ons op voor het vertrek. Wij doen de 60 km en we zien al snel dat het een fanatieke groep handbikers is! De tocht van 60 km brengt ons op plekken die we kennen van onze Adelante On Wheelstrainingen.Maar ook komen we op mooie plekken die ik ken van de vele fietstochten met mijn man in Zuid-Limburg. De begeleiding en verzorging onderweg door Wellspect in samenwerking met Adelante On Wheels is top. Als we moe maar tevreden arriveren in Valkenburg staat er een heerlijke pasta-maaltijd voor de deelnemers klaar. Na nog even gezellig nakletsen met de deelnemers, vertrekken we weer richting Noord-Limburg. Tot volgend jaar!

Door Susanne Valckx

         

Andrea van het handbiketeam 2019 over haar ervaringen op de Posbank

Arnhem, zaterdagochtend 9.30u we zijn gearriveerd bij het hotel waar onze trainingsdag op de Posbank zal starten. Met een kopje koffie gaan we naar de zaal waar om 10.30 Move Forward haar trainingsdag zal openen. Alle deelnemende teams hebben hun teamkleding aan en ik moet zeggen dat het er professioneel uitziet.

Move Forward als hoofdsponsor van de HandbikeBattle opent de dag met uitleg wat zij allemaal doen, gaan doen voor ons in de voorbereiding en vooral wat zij gaan doen tijdens de HandbikeBattle in Oostenrijk. Dan vertellen twee ervaringskundigen over hun ervaringen met de Handbikebattle. Natuurlijk geven zij ons ook nog wat tips. Na de presentatie gaan we samen naar de eetzaal en alle teams gaan in eigen teamverband de trainingsdag voorbespreken. Iedereen in ons team stelt zich een doel: 'hoeveel rondjes ga ik vandaag doen?!' Dit is natuurlijk voor iedereen verschillend. Na deze vergadering wordt er geluncht. En dan snel naar onze fietsen zodat we op tijd klaar staan voor de start van de training. En met de hulp van onze buddy's lukt dit natuurlijk. Maar voor dat we vertrekken maken we eerst een teamfoto.

posbank 2019

Enthousiast en vol goede moed fietsen we gezamenlijk naar het startpunt van de Posbanktraining. Bij de start van het parcours is daar al snel een beklimming en moet ik schakelen. Er zijn handbikers die tussendoor even moeten rusten omdat het erg zwaar is om in een keer de berg op te fietsen. Gelukkig is behalve mijn buddy ook Dr. Paul en Karin bij de training aanwezig. Hij geeft mij advies hoe ik mijn kracht kan verdelen, hoelang de klim nog duurt en wanneer er een afdaling is. Het helpt mij om het parcours beter in te schatten. Bij het eerste ronde die 8 km lang is, zie ik iedereen fanatiek naar boven gaan, maar in de tweede ronde worden de krachten door de meesten beter verdeeld. Ik zie af en toe een teamgenoot, maar niet vaak iedereen traint toch op zijn of haar eigen tempo. De laatste ronde is echt bijzonder, bijna iedereen is terug naar het hotel en het is een stuk rustiger op het parcours. En dan zie ik wilde paarden op het parcours: super vet!

Tegen 16.00u fiets ik samen met de anderen terug naar het hotel. Met een verdiend drankje kletsen we na over deze trainingsdag op de Posbank. Ik kan me toch wel beter voorstellen wat mij te wachten staat in Oostenrijk!

 

Adelante on Wheels stelt voor: Dolf van der Veen

  

   Dolf van der Veen is in de najaars- ledenvergadering 2018 toegetreden tot het bestuur van Adelante on Wheels.
   Dolf is van begin af aan betrokken geweest bij de oprichting van onze vereniging. Daarnaast heeft Dolf net als
   velen van ons deelgenomen aan de Handbikbattle in Oostenrijk. Zowel in het team van Adelante en individueel.

   Wie is Dolf?

   Ik ben Dolf van der Veen, 57 jaar en zit vanwege een dwarslaesie Th7 in een rolstoel sinds 2010. Ik ben partner van
   Eugénie en vader van drie kinderen die alle drie het huis uit zijn. Ik ben iemand die erg graag buiten is en altijd
   aan buitensporten gedaan heeft. Als de temperatuur dat tenminste toelaat breng ik mijn vakanties bij voorkeur kamperend door.

Voordat ik in de rolstoel kwam was ik bij verschillende bedrijven van Rockwool verantwoordelijk voor onderzoek en ontwikkeling. Hoewel die rol wel wat is veranderd heb ik dat gelukkig in een parttime functie door kunnen zetten.

Wat is je levensmotto?

Na enig nadenken......: ik denk dat het motto ‘willen is kunnen’ in het algemeen wel bij mij past.

Op welke manier ben jij sportief actief?

Handbiken doe ik het meest. Niet alleen op de weg maar, in navolging van mijn mountainbike verleden, ook off-road. Ik heb hiervoor een weg-handbike omgebouwd tot een electrisch aangedreven en wendbare off-road handbike met, vanzelfsprekend, banden met een stevig profiel. Hiermee zwerf ik door het bos en over de mountainbike routes bij ons in de buurt. Zo nu en dan kom ik vast te staan en moet ik wachten op wandelaars of een rondje bellen in de hoop dat iemand me los wil komen trekken.

Naast het handbiken zeil ik met vrienden een keer in de week met mijn boot in Roermond. In de toekomst zou ik graag weer willen gaan wintersporten met mijn gezin.

Wat betekent Adelante on Wheels voor jou?

AoW betekent voor mij samen sporten, samen in de natuur zijn, informatie-uitwisseling over van alles en nog wat, lotgenoten contact, inspirerende mensen ontmoeten en een bijdrage aan mijn gezondheid en fitheid. Daar bovenop komt natuurlijk de gezelligheid.
Ik ga altijd met veel plezier naar de trainingen.

De uitdaging voor mij in mijn rol in het bestuur zit hem met name in in het verder ontwikkelen van de vereniging, contacten leggen met andere verenigingen en groepen die voor ons belangrijk zouden kunnen zijn en het vinden van extra leden.

Trainingen op sportlandgoed de Haamen

Vanaf 27 maart is het voor de leden van Adelante on Wheels mogelijk te trainen op de handbikebaan van het sportlandgoed de Haamen.

De trainingen zijn een aanvulling op de reeds bestaande trainingen die plaatsvinden in het heuvellandschap van Zuid-Limburg, deze zijn om de 2 weken. Vanaf dit seizoen is het dus ook mogelijk om op de andere woensdagen gezamenlijk te trainen, maar dan op de wielerbaan in Beek. 

Trainen kan van 16.00 uur tot 19.00 uur. Er zijn bovendien faciliteiten voor onze leden, zoals een MIVA-toilet en kleedlokalen. Na afloop van de training kan er gezamenlijk een kopje koffie gedronken worden in de kantine.

De trainingen zullen binnenkort ook in de TeamApp staan en aanmelden voor de training gaat dan ook weer via de TeamApp! Verder worden de trainingen begeleidt door een trainer.

Bestuur Adelante on Wheels

Een mooi bedrag voor Adelante on Wheels bij elkaar gefietst...

MarathonspinningZondagmorgen 13 januari om 10.00u: ik rol het sportcentrum My Health Club in Weert binnen als 'reporter' van de vereniging. Ik hoor de beat van de muziek en ik word bijna verblind door de discokleuren van de spinningruimte. Twee gedreven instructeurs zwepen zeker 30 sportievelingen op om zich op de vroege zondagmorgen in het zweet te werken op hun fietsen. Het is een gemengd gezelschap: alle 22 spinningfietsen zijn bezet. Daarvoor staan een aantal handbikefietsen in een tacx.

Hennie, Martijn (v. Lierop), Dolf, Henk, Jolanda, en Jos van onze vereniging doen mee aan deze drie uur (!) durende marathon. De buddy’s Mark, Ton, Wilbert zijn ook op een spinningfiets geklommen en fietsen fanatiek mee. En ook Jeroen, de voorzitter van onze vereniging, gaat de uitdaging aan: in plaats van baantjes zwemmen op zondagmorgen deze keer spinnen.

Het goede doel van deze spinningmarathon is onze vereniging Adelante on Wheels. En om te zorgen dat er zoveel mogelijk geld bijeen wordt gefietst zorgt het sportcentrum goed voor alle sporters. Heel geregeld komen ze met een bord vers fruit rond om de fanatiekelingen van extra energie te voorzien. De toeschouwers zoals ik, en ook meegereisde familieleden, buddy’s en leden van Adelante on Wheels worden niet overgeslagen en worden ook verwend met een lekker stukje fruit. Daarnaast kunnen de deelnemers leuke prijsjes winnen met de loterij, prijzen  beschikbaar gesteld door My Health CLub Weert. 

Na drie uur lang fietsen is er het mooie bedrag  bijeen gefietst vóór en ook een beetje dóór Adelante on Wheels. Kortom: een mooie sportieve ochtend met een nog mooier eindresultaat. Met dank aan Jos Keersemaekers en Petra Coenen die dit mogelijk hebben gemaakt.

Adelante on Wheels stelt voor: Ton Konz

Ken jij alle leden van Adelante on Wheels? Deze keer stellen we Ton Konz aan jullie voorstellen die in oktober bestuurslid is geworden van Adelante on Wheels

Wie is Ton Konz?

Ton Konz

   Ik ben getrouwd met Hennie, die sinds 2013 actief handbiked en tevens secretaris is van de vereniging. In 2014 hebben we samen
   de berg in het Kaunertal Oostenrijk voor het eerst beklommen. Ik was de buddy van Hennie en dat ben ik nog steeds. Verder ben ik
   gepensioneerd, wat ik heerlijk vind. Ik kan mijn eigen agenda bepalen.

   Ik ben nog wel actief, zo ben ik  vrijwilliger bij de stichting 'Mens achter de patient'. Een stichting die zich bezig houdt met de
   zorgprofessionals bewuster te maken van de impact van een ziekte door mensgericht onderwijs. Verder ben ik dus bestuurslid van
   Adelante on Wheels. Ik ben vooral nauw betrokken bij de technische commissie. Daarnaast ben ik medeverantwoordelijk voor de
   organisatie van de NHC Adelante on Wheels Tijdrit in Beek en de NHC Adelante Challenge in Valkenburg. Daarnaast willen we
   voor de vereniging toertochten gaan uitzetten.

 

 

Welke sporten beoefen jezelf?

Ik doe aan spinning. Daarnaast wandel ik graag en doe ik tuinieren. Natuurlijk ga ik ook geregeld fietsen met Hennie. We maken samen graag toertochten.

Wat is jouw levensmotto?

Ik heb een positieve levenshouding. Mijn motto is: 'maak je niet druk om zaken die je niet zelf in de hand hebt'. Laat je dus niet tegenhouden door tegenslagen, maar gebruik ze om er sterker uit te komen.

Wat zijn je doelen voor 2019?

Ik wil dit jaar weer veel fietsen. En natuurlijk Adelante on Wheels nog beter op de kaart te zetten en leuke dingen voor de vereniging organiseren.

Wat betekent Adelante on Wheels voor jou?

Adelante heeft er voor gezorgd dat handbiken in ons leven is gekomen. Hennie en ik willen zoveel mogelijk delen wat deze sport voor een mindervalide kan betekenen.

Wat zou je nog kwijt willen aan onze leden?

Blijf vooral handbiken. Het is een geweldige sport en geniet van het buiten zijn en de prestatie die je levert. Geniet vooral van het sporten in een groep waarin iedereen zijn eigen beperking heeft, maar waar ook de 'gezonde' buddy zijn plek heeft.

 

 

Adelante on Wheels stelt zich voor: Marcel Verhoeven

Ken jij alle leden van Adelante on Wheels? We stellen ze graag voor, dit keer is de beurt aan Marcel Verhoeven, penningmeester van Adelante on Wheels.

 

MarcelWat doe je in je dagelijks leven?

Ik ben op het moment niet werkzaam vanwege gezondheidsredenen, maar ik ben wel actief met vrijwilligerswerk bij Mens Achter de Patiënt en bij Adelante on Wheels. Tot 2 jaar geleden heb ik mijn eigen administratie- en belastingkantoor gehad, wat ik altijd met veel plezier en enthousiasme heb gedaan. Helaas heb ik het toen moeten overdragen aan mijn medewerkers.

 

Wat is jouw levensmotto?

Ik vind dat je iedere dag alles uit het leven moet proberen te halen. Kijk nooit achterom wat niet meer lukt, kijk naar voren en kijk vooral naar de dingen die je nog wel kunt. En doe dit vooral met overgave.

 

Heb je nog doelen voor 2019?

Ik loop sinds kort met behulp van een prothese en ik wil dit absoluut verder verbeteren, het liefs met behulp van een computergestuurde knie, waardoor ik ook weer zou kunnen fietsen. Daarnaast zou ik graag het contact met mijn familie en vrienden weer meer willen oppakken. Dit is er de afgelopen jaren door mijn ziekte enorm bij ingeschoten. Als laatste wil ik me meer richten op de maatschappelijke bijdrage aan de maatschappij, in welke vorm dan ook.

 

Beoefen je zelf ook sport en wat is jouw mooiste sportmoment?

Ik heb vroeger heel veel gesport en ook dit is gestopt nadat ik ziek ben geworden. Graag zou ik weer enkele sporten willen oppakken zoals zwemmen en fietsen. Het mooiste sportmoment voor mij persoonlijk was niet zo lang geleden in Adelante. Ik had net mijn amputatie achter de rug en ben toen gaan zwemmen. De vrijheid die dit weer gaf, gaf een onbeschrijfelijk gevoel.

 

Wat verwacht je van Adelante on Wheels?Marcel2

Aan de ene kant een ondersteunende rol in het zoeken van mogelijkheden om weer te kunnen fietsen en daarnaast de gezelligheid en saamhorigheid die lid zijn bij een vereniging brengt.

 

Waar ga je je als penningmeester/nieuw bestuurslid van Adelante on Wheels voor inzetten?

Ik wil zorgen voor een groeiende vereniging die financieel gezond is en een structurele inkomstenbron heeft in de vorm van contributies, donaties, giften en andere inkomstenbronnen. Ook wil ik me er samen met de overige bestuursleden voor inzetten dat het bestuur er meer is voor de leden zelf, door onder andere meer jaarlijkse activiteiten voor hen te organiseren.

 

Wat wil je nog kwijt aan de leden?

Ik hoop op een leuke tijd, waarin een open communicatie voor mij belangrijk is en het inzetten voor de vereniging iets is dat we samen doen. Laten we er vooral een mooie en gezellige tijd van maken!

Adelante ZorggroepMasita SportswearSunrise MedicalTaxi van Loo GulpenWellspect, a real differenceStichting Wigwam

© Adelante on Wheels | Zandbergsweg 111 | 6432 CC Hoensbroek NL | Tel. 045-5282522 | info@adelanteonwheels.eu | design Jac Kuijpers