Weekboek Battle 2019

Het handbikebattleteam van Adelante wordt dit jaar gevormd door Alex, Andrea, Paul en Roxanne. Jolanda gaat nog eens mee, deze keer als teamcaptain. Zij zullen zich de komende maanden voorbereiden op de battle en beklimmen op 13 juni de Kaunertaler Gletscherstrasse. Alex en Andrea doen de komende weken verslag van hun avonturen, trainingen en ervaringen tot en met het moment van de daadwerkelijke battle. Wij volgen het team met veel belangstelling en wensen ze veel plezier, sterkte en succes!

Over Andrea
Mijn naam is Andrea Breuers. Ik ben 19 jaar oud en woon in Venlo.Ik ben sinds mijn 15de al onder behandeling voor een agressieve bottumor in mijn onderrug. De laatste ingreep die ik heb gehad was in augustus 2018. Tijdens die operatie hebben ze de tumor verwijderd met een deel van mijn ruggenwervel L3. Verder hebben ze mijn ruggenwervels L1 t/m L5 vastgezet en twee zenuwen verwijderd. Ik heb nu een incomplete dwarslaesie omdat er schade is aan mijn ruggenmerg.Na de operatie kon ik niet meer zonder hulpmiddelen lopen. Mijn ouders en ik hebben er toen voor gekozen om te revalideren bij Adelante om alles er uit te halen wat er nog in zit. Ik ga met het Adelanteteam meedoen aan de handbikebattle omdat ik dit een heel mooi doel vind voor mijzelf en ik vind dit een super toffe sport die ik ondanks mijn beperking kan doen. Ik verwacht dat het zware maar ook gezellige trainingen gaan worden en dat vooral de weg naar de battle toe heel bijzonder is, omdat er nog zoveel doelen te behalen zijn voordat het zover is. De handbikebattle zelf is denk ik de kers op de taart. Het zal een hele zware tocht zijn die je nooit meer gaat vergeten. Echt iets dat op mijn bucketlist staat.

Over Alex                                                                                                                                                                                                                                                                            Hallo, ik ben Alex  Bogaars uit het Brabantse Luyksgestel en ben 45 jaar. Ik revalideer momenteel bij Adelante. Vóór mijn ongeval met de veldrijfiets waarbij ik een hoge dwarslaesie opliep, was ik trainer bij een wielervereniging TWC de Kempen  en mechanieker bij wielerploeg ABP Development Team. Op 13 maart heb ik samen met Ralf Winkens, oud-revalidant en oudBattledeelnemer, aan ons Battleteam bij Adelante een workshop gegeven over onderhoud en noodreparaties aan handbikes en fietsen. Dit jaar doe ik mee aan de handbikebattle met een mooi Adelanteteam. Door elkaar te steunen halen we samen de top.

foto 1

                                         vlnr. Alex Bogaars, Ralf Winkens, Ingrid Krop.


Woensdag 20 maart

Eerste buitentraining

Op woensdag 20 maart hebben we de eerste buitentraining gehad. We werden één voor één door therapeuten en buddy’s in de bikes geholpen. Toen iedereen zo ver was gingen we bij Adelante de heuvel op naar de handbikebaan. Daar waren ook een aantal handbikers van de Vereniging Adelante on Wheels die individueel meedoen aan de handbikebattle.We zijn begonnen met warmdraaien op de ovaal. Daarna zijn we achter fysiotherapeut Paul aan gefietst om te oefenen met bochtjes maken. Hier merkten we dat schakelen niet heel makkelijk is... Maar na een paar rondjes word je steeds beter!Vervolgens zijn we rondjes om het gebouw gaan maken. Het begin is erg leuk omdat je bergaf gaat en kleine klimmetjes hebt, maar op het einde denk je dat je het nooit meer gaat doen omdat dat laatste stuk heel stijl is. Maar als je weer boven bent, ga je toch nog een keer. Na anderhalf uur zat de eerste en geslaagde buitentraining er alweer op.Iedere maandag hebben de battledeelnemers bij Adelante krachttraining.Het team heeft daarna nog een teammeeting gehad waarin is besproken hoe de trainingsschema’s werken en of we onze voeding tijdens de weg naar de battle moeten aanpassen. We gaan na de krachttraining bijvoorbeeld extra eiwitten eten om spieren op te bouwen en het is de bedoeling tijdens het fietsen in de vorm van sportdrankjes of fruit meer koolhydraten binnen te krijgen.

foto 5

foto 3jpg

                                     v.l.n.r. Jolanda, Paul en Andrea

Donderdag 4 april

De Buddy's

Als je mee gaat doen aan de Handbikebattle is één van de voorwaarden waar je aan moet voldoen dat je een buddy hebt. Dit is degene die samen met jou de berg gaat beklimmen, maar ook degene die samen met jou door dit hele traject gaat. Je buddy helpt jou met in de bike komen, let extra goed op in het verkeer (omdat je als handbiker heel laag ligt en slecht zichtbaar bent) en let vooral op jou. Daarom is het fijn dat je een buddy hebt die je door en door kent en die meteen aan jou kan zien dat hij je juist moet aanmoedigen of dat hij beter stil kan blijven. Ook houdt je buddy bij of je genoeg drinken en eten binnenkrijgt.Mijn vader gaat mee als mijn buddy, ik heb hem mee gevraagd omdat hij al heel lang fietst, en omdat hij dit een supertoffe challenge vindt!                                                                                                                                                               

Andrea

foto 4jpg

                                                   v.l.n.r. Jolanda, Paul, Andrea en Mark (buddy en man van Jolanda)

Zaterdag 6 april

Posbank

Op 6 april was de trainingsdag op de Posbank in de buurt van Arnhem. Deze dag wordt ieder jaar georganiseerd door Move Forward voor alle handbiketeams uit Nederland en België die mee gaan doen aan de Handbikebattle. Het is een trainingsdag, maar ook bedoeld om alvast een beetje de sfeer te proeven van de week in Oostenrijk. Om een uur of half tien kwamen alle teams met begeleiding langzaamaan binnengestroomd in het hotel waar we moesten verzamelen. We begonnen de dag met een kopje koffie, totdat iedereen er rond een uur of 10:30   Het begon met een presentatie door de mensen van Move Forward (de hoofdsponsor van de Handbikebattle) over wat Move Forward doet, maar het ging vooral over de week in Oostenrijk, de regels waar we ons aan moeten houden en de voorbereidingen naar de Handbikebattle toe.Tenslotte kwamen er twee ervaringsdeskundigen vertellen over hun ervaringen in Oostenrijk en ze hebben ons nog wat tips gegeven. Het is een prestatie voor jezelf dus je hoeft geen supertijd neer te zetten. Geniet vooral van de week, van de battle en vooral ook van de prachtige uitzichten gaven ze ons mee. Toen de presentatie voorbij was, gingen alle teams naar de eetzaal. Elk team ging aan een eigen tafel zitten en de teamleden bepaalden de hoeveelheid rondes die ze wilden gaan fietsen op de Posbank. Dat is namelijk voor iedereen verschillend. Na de lunch zijn we snel doorgegaan naar het startpunt. Toen we één voor één in de bikes waren geholpen door de buddy’s en de begeleiding hebben we nog even een teamfoto gemaakt. Daarna zijn we met zijn allen naar het startpunt gefietst.

foto 6png
Daar mocht je samen met je buddy zoveel rondes fietsen als je kon. Binnen de tijd natuurlijk, want we moesten om 16.00 uur weer binnen zijn. De begeleiders fietsten om en om met elke biker even mee. Dat was erg fijn omdat zij hier al vaker zijn geweest. Daardoor konden ze advies geven over het verdelen van je krachten tijdens de rondes van elk 8 kilometer, waar we door konden fietsen of juist of moesten remmen en hoelang de klim ging duren zodat we onze krachten konden doseren. Bij de eerste berg moesten we meteen beginnen met schakelen. Je zag dat er veel bikers stopten terwijl ze naar boven gingen omdat het erg zwaar is om in één keer een berg op te fietsen. Het voordeel van in Limburg trainen is dat je genoeg heuvels hebt om te oefenen. Je zag ook dat iedereen bij de eerste ronde heel fanatiek was, maar bij de tweede ronde de kracht al beter werd verdeeld. Af en toe kwam je een teamgenoot tegen maar niet vaak omdat iedereen een eigen tempo heeft. We werden allemaal goed aangemoedigd door de buddy’s en de begeleiding. Toen we bijna richting het hotel moesten gaan, hebben we nog even snel een rondje gedaan. Omdat het zo rustig was liepen er losse paarden over de Posbank heen, supervet!

     foto 9png
Om een uur of 16:00 zijn we teruggefietst naar het hotel en hebben we de dag afgesloten met een drankje. We hebben nog even nagekletst over de dag en over onze ervaringen op de Posbank. Ik vond dit een hele leuke dag en ik kan mij nu veel beter voorstellen hoe het in Oostenrijk gaat zijn. Volgens mij wordt het een mooi en bijzonder evenement. Het zal wel een pittige weg naar boven zijn, maar met de goede voorbereidingen komen we er wel. En het gaat om de weg naar boven toe, niet om de tijd.

Andrea

Woensdag 17 april

Camerig

Onze eerste heuvelrugtraining, ditmaal bij Camerig, omgeving Vijlen. We verzamelden op de parkeerplaats bij restaurant Buitenlust. Daar waren ook leden van Adelante on Wheels en ons battleteam.Eenmaal in de bike fietsten we heuvel op en af. Maar het zou de Brabander niet zijn dat ie een afslag gemist heeft om een toertocht te maken die extra klim en kilometers maakteJ. Ondertussen heb ik natuurlijk ook van het uitzicht genoten. De tijd vloog voorbij zodat de training snel teneinde was. Nog effe nagebabbeld met iedereen en een foto getrokken. En tja huiswaarts moest ook gebeuren. Zeer leuke training met lekker weer.

Alex

Zondag 12 mei

Training in de Voerstreek

Op zondag 12 mei hadden we de training in de Voerstreek. We moesten verzamelen op een parkeerplaats in Epen. Hier kwamen wij als team bij elkaar. Ook kwamen de individuele deelnemers aan de handbikebattle (van Adelante on Wheels) meetrainen en er was veel begeleiding (Paul D, Paul G, Bas en Rick). Bas had van te voren overal gele pijltjes opgehangen om de weg te wijzen. We gingen meteen vanaf de parkeerplaats van start, richting Teuven (België). Nog net voor Teuven stond Paul Ramakers al aan de kant van de weg. Hij had een lekke band die helaas niet vervangen kon worden (speciale soort banden en geen reserveband mee). Hij kon niet verder trainen. We zijn verder gefietst naar Sippenaeken waar we een klim meerdere malen op en af zijn gereden. Het was een lange en pittige klim, maar een goeie om te trainen voor de battle. Hierna zijn we weer terug gegaan naar de parkeerplaats. Van Sippenaeken naar de parkeerplaats heb je ook een heleboel klimwerk met haarspeldbochten dus aan het eind van de dag hadden we bijna 500 hoogtemeters op de teller.

Andrea

              foto 10

Woensdag 22 mei

De Eifel

Woensdag 22 mei hadden we de grande finaletraining in de Eifel in Duitsland. Het battelteam, Andrea, Jolanda, Roxanne, Paul en ik (Alex) plus begeleiding (Paul D en Bas) en onze buddy,s, verzamelden zich op de parkeerplaats bij de Rursee. De dag was zonnig en we gingen op pad. Maar helaas kampte ik met een mechanisch probleempje aan de schakeling van mijn bike. Zo goed als ik kon reed ik naar de groep. Daar begonnen we met een lekkere klim. Tussentijds stopte ik omdat ik nog niet tevreden was over mijn bike. Dus weer even sleutelen en dat werkte. Daarna weer aangesloten bij de groep om verder  te trainen. Op een uitgestippelde route waar pittige klimmen in zaten, hebben we ons prima kunnen voorbereiden op de battle. En natuurlijk een kleurtje gekregen van het mooie weer.  Verbrand dus😅

Alex

Oostenrijk door de ogen van Andrea

Op zondag 9 juni was het dan zover, het vertrek naar Oostenrijk! Mijn ouders en ik vertrokken rond 7:00 uur en kwamen om 18:00 uur aan bij hotel Weisseespitze in Oostenrijk. Het was een ideaal hotel voor rolstoelers. Alles was rolstoeltoegankelijk en bijna alles was aangepast. We werden al opgewacht door ons team. We hebben samen wat gedronken en gegeten in het hotel.

Maandagochtend 10 juni  zaten we om 8:15 uur al aan het ontbijt en bespraken in het teamoverleg de stuwmeertraining. Om 12:00 uur moesten we bij het stuwmeer zijn, en op weg naar het stuwmeer kwamen we over het eerste deel van de Handbikebattle. Dit leek nog wel mee te vallen, totdat we bij de klim voor de stuwdam aankwamen, daar begonnen de haarspeldbochten... De auto had er al moeite mee. Nadat we bij het stuwmeer alle bikes uit de bus hadden gehaald, zijn we ieder voor zich op en neer langs het stuwmeer gaan fietsen om alvast te wennen aan de hoogte en om de portofoons van de buddy’s alvast uit te proberen. Later ben ik samen met Paul R in de auto naar boven gereden. Toen schrok ik toch wel een beetje van de vele bochten, maar het was ook een prachtige route, al helemaal boven aan de berg, zo mooi!       

foto 12
Op dinsdag 11 juni, hadden we geen superdruk programma. Ik ben met mijn familie helemaal naar boven toe gereden en we zijn een paar familieleden gaan ophalen van het vliegveld.

Woensdag 12 juni, bezocht ons team het schooltje in Feichten. Dat schijnt een Adelantetraditie te zijn. We hebben de kinderen kennis laten maken met onze handbikes en ze hebben ze allemaal even uitgeprobeerd. Ze hebben voor ons gezongen en als aandenken hebben we ze nog wat kleinigheidjes meegegeven.

foto 13

Voor de laatste training vóór de battle zijn wenaar de tolpoortjes gefietst en terug puur en alleen om te checken of onze bikes helemaal in orde waren. Na het avondeten leverden we de bidons in die in kratten bij de posten werden neergezet. We zijn daarna heel vroeg naar bed gegaan. Andere avonden was er overigens steeds iets leuks georganiseerd zoals een pubquiz en een party.

Donderdag 13 juni, DE BATTLEDAG

Om 6:15 uur werden wij aan de ontbijttafel verwacht. Iedereen was wat gespannen.Om 8:15 uur vertrok iedereen naar de start. Vanaf het hotel naar de tolpoortjes was de warming up. Bij de start is ieder in zijn eigen classificatievak gaan staan en om 9:15 uur gaf de burgemeester het startschot. Daarna vertrok om de 2 minuten een groep.Tot aan de eerste post ging het supergoed. Daar moesten we binnen 2 uur zijn en ik had nog een uur over. Bij de eerste post ben ik heel even gestopt om wat te eten. Drinken moesten we tijdens het fietsen veel doen. Ik moest tussen elke stop twee bidons van elk 750 ml. op hebben. Niet te doen! Na de eerste post begonnen de wat langere klimmen. Met de stuwdam in zicht kwamen de eerste haarspeldbochten. Dit ging goed tot de laatste klim voor de dam.Omdat je zo laag ligt heb je niet in de gaten dat de klim zo lang en stijl is, het lijkt vals plat maar het is stijl en dat is heel frustrerend. Aangekomen bij de dam stond fysio Paul ons op te wachten. Na een korte stop begonnen we aan het stuk langs het stuwmeer. Dit was een superfijn recht stuk waarop je een beetje bij kunt komen. Tijdens het fietsen hielden de buddy’s contact met de rest van het team. Zo wist iedereen waar iedereen was en of alles goed ging.  Na het stuwmeer waren nog een paar vervelende haarspeldbochten, maar het scheelde dat bocht 24 de Adelantebocht was. Daar stonden familie en bekenden kon ik even op adem komen. Vervolgens kwam er een korte afdaling voor ik aan het laatste deel van de berg begon. Omdat we al 5 uur aan het fietsen waren, werkten mijn armen bijna niet meer mee. Gelukkig fietsten Bas en fysio Paul het laatste stuk mee. Met een heleboel korte stops en drinkpauzes kwam de finish dan eindelijk in zicht. En wat stond daar veel publiek! Het liep achter ons aan tot aan de finish. Zo’n mooi moment. En na de finish brak iedereen een beetje. Je hebt zo’n lange tijd naar dit moment toe gewerkt en net 6 uur lang gefietst. Het gevoel is moeilijk te beschrijven. Je zou er zelf bij geweest moeten zijn om te weten hoe het voelt. Iedereen is emotioneel en ook supertrots. Iedereen is trots op iedereen. Je hebt samen met je team dit doel gehaald. Wat heb ik genoten van de battle. Ik heb van alles gezegd bij de laatste bochten (dat ik het liefst het stuwmeer in zou fietsen en dat ik me afvroeg waarom ik dit allemaal deed) maar bij de finish wist ik waarvoor ik het deed.  Ik deed het voor mezelf, om te zien hoever ik zou komen tijdens chemokuren en revalidatie. Maar ook omdat ik dit een prachtig doel vind om naartoe te werken samen met mijn buddy en het team. Het heeft mij meer zelfvertrouwen gegeven. Het is een superleuke sport die ik samen met mijn vader kan doen en het was een hele bijzondere ervarToen iedereen binnen was hebben we een teamfoto gemaakt bij de finish en zijn we terug naar het hotel gereden waar een Heroesparty was georganiseerd. De battleweek werd op vrijdagavond afgesloten met de prijsuitreiking en een Goldenparty. Ik blijf zeker doorgaan met handbiken. Met de teamgenoten hebben we al plannen voor gezamenlijke trainingen en we zijn bezig met het organiseren van een Afterparty. Ik heb absoluut vriendschappen overgehouden aan deze mooie week. Ik kan ook aan iedereen vertellen hoe fantastisch het was maar alleen degenen die erbij zijn geweest weten werkelijk hoe het is geweest.

Tips voor de bikers van volgend jaar:                                                                                                                                                                                                                                     Geniet!                                                                                                                                                                                                                                                                                        Smeer je goed in!                                                                                                                                                                                                                                                                       En volg je trainingsschema😉.                                                                                                                                                                                                                                                Maar vooral genieten!

Andrea

foto 13A

Handbikebattleweek door de ogen van Alex

Het is zondag 9 juni, 3 uur in de ochtend. Tijd om op te staan en me klaar te maken voor vertrek naar Oostenrijk. Mijn buddy kon nog blijven liggen omdat ik langer de tijd nodig heb voor mijn dagelijkse dingen. Eenmaal klaar met alles zijn we om half 5 vertrokken naar de bergen van Heidi.Onderweg zijn we enkele keren gestopt om even bij te komen. In Oostenrijk aangekomen werden we welkom geheten door de rest van ons team. ‘s Avonds nog wat gekletst en op tijd gaan slapen.

Maandag 10 juni, ontbijt, daarna teambespreking. We maakten ons vervolgens klaar voor een training om te wennen aan de lucht en hoogte. Ging wel lekker en het weer werkte heerlijk mee.                                                                                                                                                                                                                                                                      

Woensdag 11 juni, na ontbijt en teambespreking met ons hele team naar het plaatselijke kinderschooltje gegaan om uitleg te geven over het handbiken en om vragen beantwoorden. Daarna de laatste check-up aan de bikes. Vroeg slapen werd geadviseerd.                                                                                                                                                                        

Donderdag 13 juni, was de grote dag. De spanning zat goed in m’n lijf. Ik had me nog nooit zo nerveus gevoeld. We zijn met een paar teamleden naar de start gereden en wachtten op de startschot.Het eerste stuk ging lekker tot ik hyperventilatie en blaasklachten kreeg. De ambulance kwam ter plaatse. Eenmaal geholpen gingen we weer op pad.  Daarna ging het super!  De laatste klimmen waren pittig. Boven bij de finish was het fantastisch. Alleen de blijdschap was er bij mij nog niet omdat het zo nieuw was en ik nog met andere dingen in m’n hoofd zat zoals de afgelopen tijd na mijn ongeval. De blijdschap kwam pas vrijdags Toen liep ik met een grote smile op m’n Brabantse gezicht. Al met al heb ik een superweek gehad die ik niet had willen missen. Vooral ook omdat we een hecht team hebben. Alle renners, buddy’s en begeleiders zijn superkanjers!

Alex

foto 14v.l.n.r. voorste rij:Jolanda Meijer-Habets, Adrea Breuers,Roxanne Wunnik, Alex Bogaars, Paul Ramakers.
v.l.n.r. achterste rij: Paul Dobbelsteijn, Bas Robroek.

 

Adelante ZorggroepMasita SportswearSunrise MedicalTaxi van Loo GulpenWellspect, a real differenceStichting Wigwam

© Adelante on Wheels | Zandbergsweg 111 | 6432 CC Hoensbroek NL | Tel. 045-5282522 | info@adelanteonwheels.eu | design Jac Kuijpers